Rozdział 22

Rozdział 22 

„I pokazał mi rzekę wody żywota, czystą jak kryształ, wypływającą z tronu Boga i Baranka. (2) Na środku ulicy jego i na obu brzegach rzeki drzewo żywota, rodzące dwanaście razy, wydające co miesiąc swój owoc, a liście drzewa służą do uzdrawiania narodów. (3) I nie będzie już nic przeklętego. Będzie w nim tron Boga i Baranka, a słudzy jego służyć mu będą (4) i oglądać będą jego oblicze, a imię jego będzie na ich czołach. (5) I nocy już nie będzie, i nie będą już potrzebowali światła lampy ani światła słonecznego, gdyż Pan, Bóg, będzie im świecił i panować będą na wieki wieków. (6) I rzekł do mnie: Te słowa są pewne i prawdziwe, a Pan, Bóg duchów proroków posłał anioła swego, aby ukazać sługom swoim, co musi się wkrótce stać. (7) I oto przyjdę wkrótce. Błogosławiony, który strzeże słów proroctwa tej księgi. (8) A ja, Jan, słyszałem i widziałem to. A gdy to usłyszałem i ujrzałem, upadłem do nóg anioła, który mi to pokazywał, aby mu oddać pokłon. (9) I rzecze do mnie: Nie czyń tego! Jestem współsługą twoim i braci twoich, proroków, i tych, którzy strzegą słów księgi tej, Bogu oddaj pokłon! (10) I rzecze do mnie: Nie pieczętuj słów proroctwa tej księgi! Albowiem czas bliski jest. (11) Kto czyni nieprawość, niech nadal czyni nieprawość, a kto brudny, niech nadal się brudzi, lecz kto sprawiedliwy, niech nadal czyni sprawiedliwość, a kto święty, niech nadal się uświęca. (12) Oto przyjdę wkrótce, a zapłata moja jest ze mną, by oddać każdemu według jego uczynku. (13) Ja jestem alfa i omega, pierwszy i ostatni, początek i koniec. (14) Błogosławieni, którzy piorą swoje szaty, aby mieli prawo do drzewa żywota i mogli wejść przez bramy do miasta. (15) Na zewnątrz są psy i czarownicy, i wszetecznicy, i zabójcy, i bałwochwalcy, i wszyscy, którzy miłują kłamstwo i czynią je. (16) Ja, Jezus, wysłałem anioła mego, by poświadczył wam to w zborach. Jam jest korzeń i ród Dawidowy, gwiazda jasna poranna. (17) A Duch i oblubienica mówią: Przyjdź! A ten, kto słyszy, niech powie: Przyjdź! A ten, kto pragnie, niech przychodzi, a kto chce, niech darmo weźmie wodę żywota. (18) Co do mnie, to świadczę każdemu, który słucha słów proroctwa tej księgi: Jeżeli ktoś dołoży coś do nich, dołoży mu Bóg plag opisanych w tej księdze; (19) a jeżeli ktoś ujmie coś ze słów tej księgi proroctwa, ujmie Bóg z działu jego z drzewa żywota i ze świętego miasta, opisanych w tej księdze. (20) Mówi ten, który świadczy o tym: Tak, przyjdę wkrótce. Amen, przyjdź, Panie Jezu! (21) Łaska Pana Jezusa niech będzie z wszystkimi. Amen” (Objawienie 22:1-21).  

Tekst tej księgi (rozdziału) trudno byłoby odnieść do życia zbawionych na „Nowej Ziemi” (Raju).
Po pierwsze mówi on o liściach drzewa, które przywracają zdrowie – a wszak na „Nowej Ziemi” nie będzie chorób i cierpienia.
Następnie mówi o poganach (BG) lub narodach (BW i BT), które tam będą uzdrowione, a przecież na „Nowej Ziemi” nie będzie już pogan czy narodów, na dodatek chorych – lecz będzie jeden Boży, zbawiony, nieśmiertelny lud!
Lud przemieniony w doskonałe, nieśmiertelne i nieskazitelne ciała, wolne na zawsze od wszelkiej słabości czy niemocy! 

Zatem proroctwa te opisują duchowy stan i duchowe przeżycia wykupionych przez Mesjasza chrześcijan.
Ich cechą jest oddzielenie sfery cielesnej życia dzieci Bożych, od sfery duchowej.
Mamy opisaną żywymi symbolami duchową rzeczywistość Wieku Ewangelii.
I choć jako ludzie wciąż jeszcze funkcjonujemy na dwóch poziomach, fizycznym i duchowym, dla nas przede wszystkim liczy się duchowa rzeczywistość, myślimy „o tym, co w górze”!

Życie doczesne jest zaledwie etapem, niemal epizodem na drodze do Wieczności.
Staliśmy się dziećmi Boga i dziedzicami Wieczności!
Odkryliśmy, że nasze doczesne życie, to zaledwie chwila – przedsmak prawdziwego życia, o którego pięknie i wspaniałości dziś nie mamy nawet wyobrażenia…

Dlatego już dziś „okażmy się wdzięcznymi, my, którzy otrzymujemy królestwo niewzruszone, i oddawajmy cześć Bogu tak, jak mu to miłe: z nabożnym szacunkiem i bojaźnią. (29) Albowiem Bóg nasz jest ogniem trawiącym” (Hebrajczyków 12:28). 

Na koniec jeszcze krótka analiza.   

„I pokazał mi rzekę wody żywota, czystą jak kryształ, wypływającą z tronu Boga i Baranka” (22:1). 

Jan zobaczył, że rzeka wody żywota wypływa z tronu Boga i Baranka.
Jest to dokładna ilustracja duchowej rzeczywistości, gdyż „Woda” jest zarówno symbolem słów życia, które przyniósł Syn od Ojca:
„Chrystus umiłował Kościół i wydał zań samego siebie, (26) aby go uświęcić, oczyściwszy go kąpielą wodną przez Słowo” (Efezjan 5:25-26, por. 5 Mojżesza 32:1-2, 2 Piotra 3:5), jak i symbolem ducha Świętego:
„A w ostatnim, wielkim dniu święta stanął Jezus i głośno zawołał: Jeśli kto pragnie, niech przyjdzie do mnie i pije. (38) Kto wierzy we mnie, jak powiada Pismo, z wnętrza jego popłyną rzeki wody żywej. (39) A to mówił o duchu, którego mieli otrzymać ci, którzy w niego uwierzyli; albowiem duch Święty nie był jeszcze dany, gdyż Jezus nie był jeszcze uwielbiony” (Jana 7:37-39). 

„Gdyż mój lud popełnił dwojakie zło: Mnie, źródło wód żywych, opuścili, a wykopali sobie cysterny, cysterny dziurawe, które wody zatrzymać nie mogą” (Jeremiasza 2:13). 

Duch Boży, Święty, Chrystusowy, Prawdy – to ten sam duch, który pochodzi od Boga Ojca i Syna Bożego, dokładniej dany jest nam od Ojca przez Jehoszua:
„Gdy przyjdzie Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, duch Prawdy, który od Ojca wychodzi, złoży świadectwo o mnie” (Jana 15:26, por. Jana 20:21-22, Dzieje 2:1-4, 33).

„Na środku ulicy jego i na obu brzegach rzeki drzewo żywota, rodzące dwanaście razy, wydające co miesiąc swój owoc, a liście drzewa służą do uzdrawiania narodów” (22:2). 

Ponieważ nic nie może być z Pisma ujęte, ani do niego dodane, więc świadectwo stoi niewzruszone, że ŻYCIE JEST W SYNU…
A „Kto ma Syna, ma żywot; kto nie ma Syna Bożego, nie ma żywota” (1 Jana 5:12).

Skoro tak jest, to tym DRZEWEM W OGRODZIE jest MĄDROŚĆ w nas, którą stał się dla nas SYN BOŻY – JEHOSZUA.
„Błogosławiony człowiek, który znalazł mądrość; mąż, który nabrał rozumu; (14) gdyż nabyć ją jest lepiej niż nabyć srebro i zdobyć ją znaczy więcej niż złoto. (15) Jest cenniejsza niż perły, a żadne klejnoty nie dorównają jej wartości. (16) W jej prawicy jest długie życie, w jej lewicy bogactwo i chwała. (17) Jej drogi są drogami rozkoszy, a wszystkie jej ścieżki wiodą do pokoju. (18) Jest drzewem życia dla tych, którzy się jej uchwycili, a ci, którzy się jej trzymają, są uważani za szczęśliwych” (Przysłów 3:13-18).

„Natomiast dla powołanych – i Żydów, i Greków, zwiastujemy Chrystusa, który jest mocą Bożą i mądrością Bożą. (30) Ale wy dzięki niemu jesteście w Chrystusie Jezusie, który stał się dla nas mądrością od Boga i sprawiedliwością, i poświęceniem, i odkupieniem” (1 Koryntian 1:24, 30).

„Nabywaj mądrości, nabywaj rozumu! Nie zapominaj słów moich ust i nie uchylaj się od nich! (6) Nie zaniechaj jej, a będzie cię strzegła, ukochaj ją, a zachowa cię! (7) Początek mądrości jest taki: nabywaj mądrości, i za wszystko, co masz, nabywaj rozumu! (8) Ceń ją sobie wysoko, a ona zapewni ci szacunek, obdarzy cię czcią, gdy ją otoczysz miłością. (9) Włoży na twoją głowę ozdobny wieniec, obdarzy cię wspaniałą koroną” (Przysłów 4:5-9).

„To mówi Ten (Syn Boży), który trzyma siedem gwiazd w prawicy swojej, który się przechadza pośród siedmiu złotych świeczników. (10) Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci koronę żywota” (Objawienie 2:1, 10).

Dlatego powinniśmy „połączeni w miłości zdążali do wszelkiego bogactwa pełnego zrozumienia, do poznania tajemnicy Bożej, to jest Chrystusa, (3) w którym są ukryte wszystkie skarby mądrości i poznania” (Kolosan 2:2-3). 

„Mądrość roztropnego to poznanie właściwej drogi, lecz głupota głupców zawodzi” (Przysłów 14:8).

„Odpowiedział mu Jezus: Ja jestem droga i prawda, i żywot, nikt nie przychodzi do Ojca, tylko przeze mnie” (Jana 14:6). 

„Wszystko, co mi daje Ojciec, przyjdzie do mnie” (Jana 6:37). 

„Kto mną gardzi i nie przyjmuje słów moich, ma swego sędziego: Słowo, które głosiłem, sądzić go będzie w dniu ostatecznym” (Jana 12:48). 

„Kto gardzi Słowem, ten ginie” (Przysłów 13:13).

„Słuchaj! Mądrość tak woła, rozum tak się odzywa.(33)Słuchajcie przestrogi, abyście byli mądrzy, a nie odrzucajcie jej! (35) Bo kto mnie znalazł, znalazł życie i zyskał łaskę u Pana. Lecz kto mnie pomija, zadaje gwałt własnej duszy: Wszyscy, którzy mnie nienawidzą, miłują śmierć” (Przysłów 8:1, 33-36).

Taka jest wola Boga Wszechmogącego – uczynił Swego Syna naszym Panem i mamy właśnie Jego – Syna Bożego słuchać i naśladować we wszystkim, nabywając takiej wiary, jaką On miał.
A wówczas nasz Pan i nasz Bóg będą blisko nas, będą nas chronić i osłaniać:
„Odpowiedział Jezus i rzekł mu: Jeśli kto mnie miłuje, słowa mojego przestrzegać będzie, i Ojciec mój umiłuje go, i do niego przyjdziemy, i u niego zamieszkamy” (Jana 14:23). 

Wówczas takie właśnie „drzewo” wyobraża również biblijnych, z ducha zrodzonych chrześcijan.
„Błogosławiony mąż, który polega na Panu, którego ufnością jest Pan! (8) Jest on jak drzewo zasadzone nad wodą, które nad potok zapuszcza swoje korzenie, nie boi się, gdy upał nadchodzi, lecz jego liść pozostaje zielony, i w roku posuchy się nie frasuje i nie przestaje wydawać owocu” (Jeremiasza 17:7-8).

Dzięki czemu to jest możliwe?
„Z Chrystusem jestem ukrzyżowany; żyję więc już nie ja, ale żyje we mnie Chrystus; a obecne życie moje w ciele jest życiem w wierze Syna Bożego, który mnie umiłował i wydał samego siebie za mnie. (21) Nie odrzucam łaski Bożej” (Galatów 2:20-21).

„Chrystus jest wszystkim i we wszystkich” (Kolosan 3:11). 

Będąca po „zakonem Chrystusowym” osoba, nie słucha nikogo innego, „lecz ma upodobanie w zakonie Pana I zakon jego rozważa dniem i nocą. (3) Będzie on jak drzewo zasadzone nad strumieniami wód, Wydające swój owoc we właściwym czasie, Którego liść nie więdnie, A wszystko, co uczyni, powiedzie się” (Psalm 1:2-3). 

Siła drzewa spoczywa w jego korzeniach:
„Jak więc przyjęliście Chrystusa Jezusa, Pana, tak w Nim chodźcie, (7) wkorzenieni weń i zbudowani na nim, i utwierdzeni w wierze” (Kolosan 2:6).

Im bardziej jest ukorzenione, im głębiej sięga nimi w ziemię w poszukiwaniu wody – tym więcej życiodajnych soków płynie w górę do konarów i gałęzi, tym zieleńsze i bujne są jego liście, i tym większa nadzieja na dorodne owoce. I gdy nawet przyjdzie susza – ono przetrwa!
„Kto ufa swemu bogactwu, ten upadnie, lecz sprawiedliwi rozwijają się jak liść zielony.  (30) Owocem sprawiedliwości jest drzewo życia, lecz bezprawie pozbawia życia” (Przysłów 11:28-30).

„Zakorzenieni” w Panu i ufający Bogu z Niego czerpią swą siłę i moc, na Nim opierają się w życiowych zawieruchach, w dniach doświadczeń i duchowej posuchy, w walkach przeciwko potędze diabelskiej. Takie osoby usługują, pomagają innym (liście drzewa służą do uzdrawiania narodów) w poznaniu Boga i Jego Syna…
„Bo ten, co sadzi, i ten, co podlewa, jedno mają zadanie i każdy własną zapłatę odbierze według swojej pracy. (9) Albowiem współpracownikami Bożymi jesteśmy; wy rolą Bożą, budowlą Bożą jesteście. (10) Według łaski Bożej, która mi jest dana, jako mądry budowniczy założyłem fundament, a inny na nim buduje. Każdy zaś niechaj baczy, jak na nim buduje. (11) Albowiem fundamentu innego nikt nie może założyć oprócz tego, który jest założony, a którym jest Jezus Chrystus” (1 Koryntian 3:8-11).

„Leczenie narodów” za pomocą słów. Ludzie potrzebują prostej Ewangelii o Synu Bożym – Królu Królestwa Bożego – Królestwa Jednego, Jedynego Boga – Ojca naszego i naszego Pana – Ewangelii, która jedynie nadaje sens naszemu życiu i daje nadzieję życia wiecznego.
„Napisano bowiem: Wniwecz obrócę mądrość mądrych, a roztropność roztropnych odrzucę. (20) Gdzie jest mądry? Gdzie uczony? Gdzie badacz wieku tego? Czyż Bóg nie obrócił w głupstwo mądrości świata? (21) Skoro bowiem świat przez mądrość swoją nie poznał Boga w jego Bożej mądrości, przeto upodobało się Bogu zbawić wierzących przez głupie zwiastowanie” (1 Koryntian 1:19-21).  

Wyleczeni z duchowych niemocy i ciemności, dzięki podawanej zdrowej nauce (liście drzewa) ludzie wydają „owoce”, które w obfitości rodzą (drzewo życia).
Niektóre z tych „owoców” – „owoce ducha” wymienione zostały w Liście do Galacjan 5:22-23.

„Sprawiedliwy wyrośnie jak palma, Rozrośnie się jak cedr Libanu. (14) Zasadzeni w domu Pańskim Wyrastają w dziedzińcach Boga naszego. (15) Jeszcze w starości przynoszą owoc, Są w pełni sił i świeżości, (16) Aby obwieszczać, że Pan jest prawy, Że jest opoką moją, i nie ma w nim nieprawości” (Psalm 92:13-16). 

„I nocy już nie będzie, i nie będą już potrzebowali światła lampy ani światła słonecznego, gdyż Pan, Bóg, będzie im świecił i panować będą na wieki wieków” (22:5).

Ta duchowa rzeczywistość okresu łaski, zapowiadana była już przez psalmistów.
„Pan stróżem twoim, Pan cieniem twoim po prawicy twojej. (6) Słońce nie będzie cię razić za dnia ani księżyc w nocy. (7) Pan strzec cię będzie od wszelkiego zła, Strzec będzie duszy twojej. (8) Pan strzec będzie wyjścia i wejścia twego, teraz i na wieki” (Psalm 121:5-8). 

Bóg poprzez swojego Syna strzeże każde Swoje dziecko i udziela mądrości, abyśmy mogli chodzić w światłości.
„Ten, który z Boga został zrodzony, strzeże go i zły nie może go tknąć. (19) My wiemy, że z Boga jesteśmy, a cały świat tkwi w złem” (1 Jana 5:19).

„Lecz kto mnie słucha, bezpiecznie mieszkać będzie i będzie wolny od strachu przed nieszczęściem” (Przysłów 11:33).

„Położyłem dziś przed tobą życie i śmierć, błogosławieństwo i przekleństwo. Wybierz przeto życie, abyś żył, ty i twoje potomstwo, (20) miłując Pana, Boga twego, słuchając jego głosu i lgnąc do niego, gdyż w tym jest twoje życie…” (5 Mojżesza 30:19).

„Oto przyjdę wkrótce, a zapłata moja jest ze mną, by oddać każdemu według jego uczynku. (13) Ja jestem alfa i omega, pierwszy i ostatni, początek i koniec” (22:12-13). 

Jak stwierdza autor listu do Hebrajczyków, Jehoszua stał się ostatecznym PROROKIEM, gdyż Bóg przemówił przez Niego (1:2).

Jest Najwyższym KAPŁANEM, ponieważ dokonał ostatecznego oczyszczenia nas z grzechów (1:3).

Jest także KRÓLEM KRÓLÓW, ponieważ zasiadł na tronie królewskiej chwały (1:3), po prawicy Bożej i w jego rękach spoczywa cała władza nad światem i całym stworzeniem (Mateusza 28:18).

Jest On Ostatecznym Słowem Boga (Jana 1:1, 12:48-49, Objawienie 19:13).

Przede wszystkim jest On pierworodnym Synem Bożym (Jana 1:18, 1 Jana 2:23, 4:9,15, 5:5-13), a także pierworodnym wszelkiego stworzenia, jak i pierworodnym z umarłych – On „we wszystkim był pierwszy” (Kolosan 1:15-18, Objawienie 1:5).

W Chrystusie przyszła cała pełnia.
W Synu – Bóg Ojciec został objawiony w Swej pełni na miarę zdolności poznawczych człowieka (Kolosan 2:9).

Dlatego jest On „Alfą” i „Omegą” –  „Początkiem” i „Końcem”.

                                     

„To napisałem wam, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, abyście wiedzieli, że macie żywot wieczny” (1 Jana 5:13).

„A któż może zwyciężyć świat, jeżeli nie ten, który wierzy, że Jezus jest Synem Bożym?” (1 Jana 5:5).

„A to jest przykazanie jego, abyśmy wierzyli w imię Syna jego, Jezusa Chrystusa” (1 Jana 3:23).

„Wszakże dla nas istnieje tylko jeden Bóg Ojciec, z którego pochodzi wszystko i dla którego istniejemy, i jeden Pan, Jezus Chrystus, przez którego wszystko istnieje i przez którego my także istniejemy” (1 Koryntian 8:6).

„A to jest żywot wieczny, aby poznali ciebie, jedynego prawdziwego Boga i Jezusa Chrystusa, którego posłałeś” (Jana 17:3).

„Ojciec miłuje Syna i wszystko oddał w jego ręce. (36) Kto wierzy w Syna, ma żywot wieczny, kto zaś nie słucha Syna, nie ujrzy żywota, lecz gniew Boży ciąży na nim” (Jana 3:35-36).

„Co widzieliśmy i słyszeliśmy, to i wam zwiastujemy, abyście i wy społeczność z nami mieli. A społeczność nasza jest społecznością z Ojcem i z Synem jego, Jezusem Chrystusem” (1 Jana 1:3).

„A ci, którzy byli w łodzi, złożyli mu pokłon, mówiąc: Zaprawdę, Ty jesteś Synem Bożym” (Mateusza 14:33).

Czy i Ty Przyjacielu płyniesz tą łodzią?

„Nie pieczętuj słów proroctwa tej księgi! Albowiem czas bliski jest”

„Łaska Pana Jezusa niech będzie z wszystkimi. Amen”