Ciąg dalszy (CZĘŚĆ 2).
Co na nas czeka po tym wszystkim?
Słowo raj pojawia się dopiero w Nowym Testamencie (występuje trzykrotnie).
W Objawieniu czytamy:
„Zwycięzcy dam spożywać z drzewa żywota, które jest w raju Bożym.” (Obj. 2:7).
„Głosimy tedy, jak napisano: Czego oko nie widziało i ucho nie słyszało, i co do serca ludzkiego nie wstąpiło, to przygotował Bóg tym, którzy go miłują.” (1 Kor.2:9).
Ponownie, jak to ma się do ludzkich baśni o uprawianiu ziemi, przywracaniu jej świetności, powrotu do Edenu, do rzeczy, które oglądamy i słyszymy, na co dzień? Do rządów ziemskich? Do ziemi?, skoro czytamy, o człowieku, o którym pisał Paweł:
„został uniesiony w zachwyceniu aż do trzeciego nieba. (3) I wiem, że ten człowiek – czy to w ciele było, czy poza ciałem, nie wiem, Bóg wie – (4) został uniesiony w zachwyceniu do raju i słyszał niewypowiedziane słowa, których człowiekowi nie godzi się powtarzać.” (2 Kor.12:4).
Człowiek, o którym pisał Paweł również nie został uniesiony w zachwyceniu do Edenu, ale do raju, gdzie czekają na zbawionych rzeczy, o których nam się nie śniło.
Raj to nie Eden, to coś daleko wspanialszego, to miejsce ukryte pod symbolami, wyrażeniami, takimi jak: „Dom Ojca”, „Trzecie Niebo”, „Nowe Niebo i Nowa Ziemia”, które jest symbolem czegoś zupełnie nowego, gdyż nie nawiązuje do literalnej ziemi i nieba, a do całości stworzenia, odwołując się do tekstu z pierwszych słów Biblii:
„Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię.” , jako początku stwarzania, gdyż dopiero później Bóg uczynił nasze niebo:
„oddzielił wody pod sklepieniem od wód nad sklepieniem; i tak się stało. (8) I nazwał Bóg sklepienie niebem” i naszą ziemię:
„niech się ukaże suchy ląd! I tak się stało. (10) Wtedy nazwał Bóg suchy ląd ziemią, a zbiorowisko wód nazwał morzem.”
Zwróćmy również uwagę na słowo „morze”, dlatego jak czytamy w księdze Objawienia „I widziałem nowe niebo i nową ziemię; albowiem pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły, i morza już nie ma”, nieba, ziemi i morza, które uczynił Bóg: \”Panie, Ty, któryś stworzył niebo i ziemię, i morze, i wszystko, co w nich jest\” (Dz.4:24), po to aby nas doświadczyć:
„Bóg będzie sądził zarówno sprawiedliwego, jak i bezbożnego… Ze względu na synów ludzkich Bóg tak to urządził, aby ich doświadczyć (Koh.3:17-18).
„Pan wszystko uczynił dla swoich celów, nawet bezbożnego na dzień sądu” (Prz.16:4).
Dlatego nasz obecny świat nie powróci…
Oczekujemy czegoś zupełnie nowego.
„Królestwo Niebieskie”, przygotowane zresztą dla nas już od samego początku:
„Pójdźcie, błogosławieni Ojca mego, odziedziczcie Królestwo, przygotowane dla was od założenia świata” (Mat.25:34).
„Od założenia świata” – jak widzimy, ziemia nie była ostatecznym celem mieszkania dla człowieka, jest tylko prochem, po którym pielgrzymujemy, przechodząc najważniejszą w naszym życiu próbę, próbę wiary i miłości, w nadziei i tęsknocie, że Pan nasz umiłowany zabierze nas do domu Ojca…
Królestwo Niebieskie stało się celem i pragnieniem człowieka, jak widać już nawet bohaterów Starego Testamentu:
„Wszyscy oni poumierali w wierze, nie otrzymawszy tego, co głosiły obietnice, lecz ujrzeli i powitali je z dala; wyznali też, że są gośćmi i pielgrzymami na ziemi. (14) Bo ci, którzy tak mówią, okazują, że ojczyzny szukają. (15) I gdyby mieli na myśli tę, z której wyszli, byliby mieli sposobność, aby do niej powrócić; (16) lecz oni zdążają do lepszej, to jest do niebieskiej. Dlatego Bóg nie wstydzi się być nazywany ich Bogiem, gdyż przygotował dla nich miasto.\” (Heb.11:10-16).
Nauka Biblii jest niezmienna tak, jak sam Bóg, jak czytamy:
„ziemia i dzieła ludzkie na niej spłoną. (11) Skoro to wszystko ma ulec zagładzie, jakimż powinniście być wy w świętym postępowaniu i w pobożności, (12) jeżeli oczekujecie i pragniecie gorąco nastania dnia Bożego, z powodu którego niebiosa w ogniu stopnieją i rozpalone żywioły rozpłyną się? (2 Piotra 3:10-13).
Znajdujemy także zapewnienie, że pokolenie ziemskich LUDZI ustanie:
„Któż tego dokonał i uczynił to? Kto od początku powołuje do życia pokolenia ludzkie? Ja, Pan, jestem pierwszy i Ja też będę z ostatnimi.” (Iz.40:4).
Pamiętajmy, że:
„w dniach ostatecznych przyjdą szydercy z drwinami, którzy będą postępować według swych własnych pożądliwości (4) i mówić: Gdzież jest przyobiecane przyjście jego?”
Oraz, że:
„Pan nie zwleka z dotrzymaniem obietnicy, chociaż niektórzy uważają, że zwleka, lecz okazuje cierpliwość względem was, bo nie chce, aby ktokolwiek zginął, lecz chce, aby wszyscy przyszli do upamiętania. (10) A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ziemia i dzieła ludzkie na niej spłoną.
A także:
„A cierpliwość Pana naszego uważajcie za ratunek, jak i umiłowany brat nasz, Paweł, w mądrości, która mu jest dana, pisał do was” (2 Piotra 3).
Na koniec krótko na temat tajemniczego 1000-lecia.
Co mówi Pismo na temat tysiąclecia?
„I będzie głoszona ta ewangelia o Królestwie po całej ziemi na świadectwo wszystkim narodom, i wtedy nadejdzie koniec.” (Mat.24:14).
„…w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni. (23) A każdy w swoim porządku: jako pierwszy Chrystus, potem ci, którzy są Chrystusowi w czasie jego przyjścia, (24) potem nastanie koniec, gdy odda władzę królewską Bogu” (1 Kor.15:22-24).
KONIEC! A nie NOWY czas łaski, Nie tysiąclecie!
Nauka o ustanowieniu tysiąc letniego Królestwa na ziemi, jak i podział na klasy niebiańską i ziemską jest sprzeczna ze Słowem Bożym.
Ten, kto w dzisiejszym czasie łaski nie odczuwa potrzeby nawrócenia się i sprzeciwia się Ewangelii – nie będzie miał kolejnej okazji – taka osoba ginie „A jeśli nawet ewangelia nasza jest zasłonięta, zasłonięta jest dla tych, którzy giną” (2 Kor.4:3).
Gdzie tu (1 Kor.15:22-24) jest miejsce na tysiącletnie królestwo?
Pojmijcie i zrozumcie, że cały Nowy Testament jednoznacznie mówi, że kiedy powróci Pan, wówczas każdy otrzyma zapłatę:
„Albowiem Syn Człowieczy przyjdzie w chwale Ojca swego z aniołami swymi, i wtedy odda każdemu według uczynków jego.” (Mat.16:27), wszyscy przed Nim wówczas staną nadchodzi godzina, kiedy wszyscy w grobach usłyszą głos jego”, ustawi jednych po prawicy, drugich po lewicy „A gdy przyjdzie Syn Człowieczy w chwale swojej i wszyscy aniołowie z nim, wtedy zasiądzie na tronie swej chwały. (32) I będą zgromadzone przed nim wszystkie narody, i odłączy jedne od drugich, jak pasterz odłącza owce od kozłów. (33) I ustawi owce po swojej prawicy, a kozły po lewicy. (34) Wtedy powie król tym po swojej prawicy: Pójdźcie, błogosławieni Ojca mego, odziedziczcie Królestwo, przygotowane dla was od założenia świata. (41) Wtedy powie i tym po lewicy: Idźcie precz ode mnie, przeklęci, w ogień wieczny, zgotowany diabłu i jego aniołom” (Mat.25:31-34, 41), jedni do życia wiecznego, drudzy na „drugą śmierć”: „Udziałem zaś bojaźliwych i niewierzących, i skalanych, i zabójców, i wszeteczników, i czarowników, i bałwochwalców, i wszystkich kłamców będzie jezioro płonące ogniem i siarką. To jest śmierć druga.” (Obj.21:8).
Nie będzie drugiej szansy dla ludzi, ani życia w ziemskim ciele na ziemi, ani tysiącletniego królestwa Izraela na ziemi, ani rządów 144 ty. (namaszczonego ostatka) nad ziemią – czy tak ciężko w to uwierzyć i zrozumieć, że aż tyle bajek i baśni na ten temat powstało?
Bóg dał nam to życie tu i teraz, abyśmy się okazali Jego dziećmi lub dziećmi diabła, Jego i Jego Syna sługami lub sługami kościołów i organizacji.
To życie to jest nasza próba, nasz test, nasz egzamin – króciutki w porównaniu do wieczności:
„Pomyślałem więc sobie: Bóg będzie sądził zarówno sprawiedliwego, jak i bezbożnego; bo każda sprawa i każde działanie ma swój czas. (18) I pomyślałem sobie: Ze względu na synów ludzkich Bóg tak to urządził, aby ich doświadczyć” (Koh.3:17-18).
Teraz jest czas łaski:
„A jako współpracownicy napominamy was, abyście nadaremnie łaski Bożej nie przyjmowali; (2)…Oto teraz czas łaski, Oto teraz dzień zbawienia” (2Kor.6:1-2).
Nie zmarnujmy go, nie dajmy się zwodzić szatanowi i ludziom, którzy głoszą, że będzie druga szansa. Dlatego napisano:
„Kto czyni nieprawość, niech nadal czyni nieprawość, a kto brudny, niech nadal się brudzi, lecz kto sprawiedliwy, niech nadal czyni sprawiedliwość, a kto święty, niech nadal się uświęca. (12) Oto przyjdę wkrótce, a zapłata moja jest ze mną, by oddać każdemu według jego uczynku.” (Obj. 22:11-12).
Czuwajmy i nie bądźmy jak niemądre panny, czy też jak leniwy sługa z przypowieści Jehoszua.
CZUWAJMY i wzrastajmy…
Tysiąc lat z księgi Objawienia, to SYMBOL zmartwychwstania sprawiedliwych, którzy TERAZ dostępują PIERWSZEGO DUCHOWEGO ZMARTWYCHWSTANIA, czyli cudu \”nowonarodzenia\”.
„I będziesz błogosławiony, bo nie mają ci czym odpłacić. Odpłatę bowiem będziesz miał przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych.” (Łuk.14:14).
Jest on użyty, aby rozróżnić dwie grupy ludzi, które staną na sądzie, kiedy„nastąpi zmartwychwstanie sprawiedliwych i niesprawiedliwych.” (Dz.24:15).
„Nie dziwcie się temu, gdyż nadchodzi godzina, kiedy wszyscy w grobach usłyszą głos jego; (29) i wyjdą ci, co dobrze czynili, by powstać do życia; a inni, którzy źle czynili, by powstać na sąd.” (Jana 5:28-29).
Wszyscy staną w tym samym dniu, na „głos trąby ostatecznej” – ci, którzy są Chrystusa, którzy narodzili się wcześniej \”z wody i ducha\”, czyli dostąpili pierwszego duchowego zmartwychwstania powstaną do życia, a reszta na sąd, dlatego czytamy:
„Inni umarli nie ożyli, aż się dopełniło tysiąc lat. To jest pierwsze zmartwychwstanie.” (Obj.20:5).
Symboliczne tysiąc lat, to okres pierwszego zmartwychwstania sprawiedliwych, które sie cały czas dokonuje.
Więcej szczegółow na ten temat zamieściłem w komentarzu do 20 rozdziału księgi Objawienia:
http://jehoszua.dbv.pl/readarticle.php?article_id=60
http://jehoszua.dbv.pl/readarticle.php?article_id=61
Zaraz po powrocie Pana nastąpi oddanie władzy Bogu, a nie po setkach lat, tak czytamy, nie inaczej:
„…w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni. (23) A każdy w swoim porządku: jako pierwszy Chrystus, potem ci, którzy są Chrystusowi w czasie jego przyjścia, (24) potem nastanie koniec, gdy odda władzę królewską Bogu” (1 Kor.15:22-24).
Radzę patrzeć na jasną i prostą naukę Mesjasza i apostołów w całym Nowym Testamencie i wówczas próbować zrozumieć, ostatnią księgę, księgę symboli, księgę zarówno historycznych wydarzeń, jak i tych, które właśnie mają miejsce i tych już bardzo nielicznych, które dopiero nastąpią – Apokalipsę.
Pozdrawiam serdecznie i życzę błogosławieństwa Bożego i wiary w Jego Słowo.
Paweł Krause